Kipfilets, Kim Kardashian en Japanse an




Sporten is niet mijn grootste hobby, maar nu de sportscholen weer geopend zijn, kan (moet eigenlijk) ik weer lekker bij Aerofit in Wassenaar bodyshape lessen volgen. Tijdens zo'n les volg ik precies de instructies op van degene die lesgeeft. In de vakantietijden is dat soms iemand anders, dat merk je dan direct. Blijkbaar ben je zo gewend dat je de instructies van je vaste docent klakkeloos opvolgt, soort automatische piloot. Afgelopen maandag een invalster, Liane, was actieve dame die met - voor deelneemsters ietwat harde - muziek de dames lesgaf. Iedereen beetje van het pad, dat merkte je direct, ondanks dat ze duidelijke aangaf wat we wanneer moesten doen, moest iedereen even schakelen. 
Wat ik dan ook weer leuk vind, is dat iedereen altijd zijn eigen maniertjes heeft of eigen 'uitspraken'. 
Zo sprak Mariëlle altijd over 'kipfilets, waarmee ze de blubberende massa onder je bovenarmen bedoelde. Zocht dat even op en blijkt vaker gebruikt te worden: hoe krijg je stevige bovenarmen. Niet mijn favoriete oefeningen, maar ja, je moet toch wat als je ouder wordt.
Een andere instructrice zei altijd dat je moest doen alsof je een sinaasappel onder je kin had, zodat je ruimte tussen je kin en je nek behield. Bijv. tijdens buikspieroefeningen, ook al niet echt een favoriete oefening. De invaller van maandag Liane had een - voornamelijk voor de jongere dames onder ons die eigenlijk meestal niet aan een bodyshape les meedoen - passende beschrijving om een doel te bereiken. 'Wilden we niet allemaal Kim Kardashian butt's?' Nou, dat is niet echt waarom ik de les volg, gaat mij niet lukken, maar vind de benaming wel grappig. Die oefeningen vind ik toevallig wel leuk om te doen. Even googlen leverde direct veel hits met bijbehorende foto's op. Zag dat paar jonge meiden uit mijn omgeving 'vind ik leuks' op Kims Instagram hadden gepost. Blij dat ik nu niet jong ben, zou daar niet aan kunnen tippen.

Al helemaal niet als ik zulke lekkere chocolade broodjes (Aldi, echt super luchtig, een hapje doet je de veelheid aan calorieën vergeten, helaas) koop. 
Had ik wel verdiend, vond ik zelf. Voordeel van vakantie, alweer een alliteratie merk ik al typend, is dat je veel tijd hebt. Bijvoorbeeld om te sporten of  'lekker' de badkamer te soppen. Ooit tijdens een Weight Watchters bijeenkomst gehoord dat je tijdens schoonmaken ook veel calorieën verbruikt. Denk alleen dat het niet helemaal in verhouding staat met zo'n caloriebom. Heb er wel van genoten!


Japanse dorakayi met an (alweer zo'n lekkernij) 
dorayaki gevuld met an

In de vakantie ga je vanzelf ook wat later naar bed. Voor Murat helaas wat minder, hij moet gewoon werken de volgende dag, maar ik sta wel samen met hem op. Kan het alleen wat rustiger aan doen, helemaal als ik verrast word door een ontbijtje op bed. 
Gisteren een deel van de film An gekeken, door Canvas uitgezonden. België zendt in de zomerperiode op woensdagen, donderdagen en vrijdagen speciale films uit. Dit was er dus er weer eentje die ik van harte kan aanbevelen (zie eerdere post Caupernaum). Ditmaal getroffen door de Japanse schoonheid van kersenbloesems. Ondanks dat we dat niet hebben kunnen aanschouwen tijdens onze Japan-trip (zie Nippon 2019 , was het door deze film wel weer even alsof we ons daar weer bevonden. Dat is ook iets wat films en boeken doen, ze nemen je mee op reis. Héérlijk!
Het is het verhaal van een oudere, wat mystieke dame, die leven in de brouwerij van een 'koekjesbakker' brengt. Zij is dolblij als hij haar toch aanneemt om hem te helpen. Aanvankelijk hield hij telkens als ze langskwam beleefd de boot af. Maar hij ging toch overstag nadat hij van haar bonenpasta had geproefd. Gelukkig maar dat hij het proefpakketje toch opende, nadat hij het eerst gewoon had weggegooid. Zij leert hem de kneepjes van het maken van an, zoals het al roerend in de kokende bonenmassa tegen ze praten. Natuurlijk komt er ook een kink in het verhaal, anders heb je geen verhaal te vertellen. Ooit zei een docent van de HvA eens dat er altijd iets naars, iets slechts of iets dergelijks moet gebeuren, omdat er anders geen verhaal is. Althans, geen verhaal dat interessant is voor een lezer. Dat was wel een eyeopener voor mij; jammer genoeg heeft hij wel gelijk. Er moet altijd iets wringen, anders is het te saai. 
Hoe het afloopt, weten we nog niet. Nog niet de hele film afgekeken, nog wat bewaard voor vanavond. Als het goed is, heb ik dan misschien ook zelf die Japanse pancakes gemaakt. Deniz zou, weliswaar kant-en-klare, rodebonenpasta bij een toko halen. Kan ik wat experimenteren met het bakken, tussendoor lekker proeven van de misbaksels.







Reacties