Samen maken we de wereld een beetje mooier, toch? Het zijn de kleine dingen waar ik zomaar opeens zo van kan genieten, 'de geneugten van het leven' zou mijn oma gezegd hebben. Erol in de armen van zijn overgrootmoeder. Zo trots! Op tafel lag haar agenda waar ze iedere dag wat in schreef. Ik ging graag bij haar op bezoek, las altijd wat ze had meegemaakt. Visite die was langsgekomen, wat ze had gegeten of welke film ze had gezien. Eigenlijk een soort blog, toch?Aardig detail: ze genoot van maffiafilms, daar bleef ze speciaal voor op. Ik lijk in veel dingen op mijn lieve omaatje; net zoals zij, leg ik mijn 'werk' helemaal rondom mij heen. Zij verstelde vroeger voor het restaurant bijvoorbeeld de sloofjes en naaide her en der wat losse knopen aan. Echt verstelwerk dus; iets wat voor mij echt niet is weggelegd, want ik presteer het nog om een simpele knoop verkeerd aan te naaien. Gelukkig heb ik andere kwaliteiten, zo pleegt manlief te zeggen. Of hij dat nu mee...